Lieve kinderen, ouders en verzorgers,
wat heb ik vandaag mogen genieten van een heel fijn en prachtig afscheid! Het was precies zoals ik mijn afscheid had voorgesteld en daar ben ik mijn collega's ontzettend dankbaar voor. Ik ben u en uw kinderen ook heel erg dankbaar voor de lieve woorden, de mooie tekeningen, kaartjes, cadeautjes, dinerbon en knuffels die ik heb gekregen.
Wat ga ik deze school ongelooflijk missen, met alles erop en eraan!
Voor de nieuwsbrief van Essentius mocht ik 3 vragen beantwoorden en ik deel graag mijn antwoorden met u.
Waar kijk je met het meeste plezier op terug?
Als ik terugkijk op mijn jaren op De Borckeshof, voel ik vooral heel veel dankbaarheid. Ik heb hier de ruimte gekregen om te groeien, te leren en samen met leerlingen en collega's prachtige herinneringen te maken. De ondernemende projecten met mijn leerlingen in groep 7/8, de vele gesprekken, de humor in de teamkamer en de bijzondere momenten die we samen beleefden, zal ik nooit vergeten. Maar boven alles zijn het de mensen die De Borckeshof zo bijzonder maken: de betrokken collega's, de lieve en enthousiaste leerlingen en de ouders die de school een warm hart toedragen. Vanaf mijn allereerste dag voelde ik mij hier thuis. Dat gevoel heeft me al die jaren nooit meer losgelaten en zal ik altijd met me meedragen. De Borckeshof maakt het verschil en al is het zometeen niet meer mijn school(tje), dat verschil blijven ze altijd maken voor mij! Ze zijn voor mij groot in klein zijn.
Wat geef je de school (of je opvolger) mee?
Na 24 jaar neem ik afscheid met een gerust hart. De Borckeshof is een school met een groot hart, waar mensen naar elkaar omkijken en waar kinderen iedere dag de ruimte krijgen om te groeien. Ik hoop van harte dat die warmte, betrokkenheid en nuchterheid altijd behouden blijven, want dat is de echte kracht van deze school. Aan mijn opvolgster Karin wil ik meegeven: wees vooral jezelf, geniet van de mooie gesprekken, de kleine en grote successen en de mensen die deze school maken tot wat zij is. Vertrouw op het team, luister naar de kinderen en de ouders en bouw met trots verder aan alles wat hier al is. Dan weet ik zeker dat De Borckeshof ook de komende jaren een prachtige plek blijft om te leren, te werken en samen herinneringen te maken.
Wat ga je het meest missen?
Ik val in herhaling wellicht, maar wat ik het echt meest ga missen, zijn de mensen. De collega's met wie ik zoveel mooie, maar ook moeilijke momenten heb gedeeld, de kinderen die iedere dag met hun enthousiasme en eerlijkheid voor een glimlach zorgen en de ouders met wie ik door de jaren heen fijne gesprekken heb mogen voeren. Ook zal ik de dagelijkse dynamiek van de school missen: een rondje door de klassen, een praatje op het schoolplein, de spontaniteit en de kleine momenten die een schooldag zo bijzonder maken. Ook de rust die het team en de school mij bracht in roerige tijden zal ik missen. De Borckeshof is voor mij veel meer geweest dan een werkplek. Het voelde als een tweede thuis, en afscheid nemen daarvan doet echt iets met me. Uit het oog, maar nooit uit mijn hart!
Morgen draag ik de sleutel nog even officieel over aan Karin; zij is vanaf dat moment de directeur. Ik wens uw kinderen en u een mooie zomer toe en een zeer fijne vakantie!